|
Lefke Kapı'dan doğuya uzanan
yolun kuzeyinde şehir mezarlığı, güneyinde su kanalı yer almaktadır. Dar
yol, bağ ve bahçeler arasından geçerek Abdulvahap Sancaktarı'nın mezarına
gitmektedir. Yolun uzandığı Elmalı Dağı'nın ilk yamacında, halk arasında
"Berber Kaya" olarak bilinen koyu gri kalkerden yapılmış mezar odasına ait
17 parça, etrafa ve yamaca yayılmış bulunmaktadır. Bithynia, Roma ve Bizans
dönemlerinde bu yörenin Nekropol olarak kullanıldığı ve şehrin kapılarını
yaptıran C. Cassius Chrestus'un lahitinin bu bölgede bulunduğu
bilinmektedir. Tek bir kaya kütlesinden yontularak yapılmıştır. İznik'te
Helenistik çağa ait tek eserdir. Yöre halkının "Berber Kaya" olarak
adlandırdığı bu anıt mezarın oğlundan kaçmak için sığındığı Nikaia'da
yakalanarak öldürülen Bithynia kralı II.Pruslas (M.Ö 185-149) için yapıldığı
bilinmektedir. Anıtsal mezar odasının ön kısmının burada olmadığını, uzun
yıllar ayakta duran arka kısmının 1953 yılında define meraklılarınca
dinamitle parçalandığı, bir kısmının sonradan toprak ile örtüldüğü
belirlenmiştir. Mezar odasının arka duvarının 4,38 m. eninde, 3,90 m.
yüksekliğinde, uzunluğunun ise 5 m. civarında olduğu anlaşılmaktadır. XVIII.
ve XIX. yüzyıllarda bu bölgeye gelen Avrupalı gezginler bu anıtsal mezarı
görmüşler, yazı ve resimlerinde onu ilk planda göstermişlerdir. XVIII.
yüzyılda R. Pococke bu mezar odasının tamamını görme şansına kavuşmuş,
ölçülerini uzunluğu 14 ayak 6 inç, genişliği 12 ayak 10 inç olarak
vermiştir. Yekpare bloktan oyularak ev stilinde yaptırılmış olan mezar
odasının köşelerinde plasterler yer almaktadır. Kaide ve başlıkları
belirtilmiştir. İki dar cephesinde üçgen alınlıklar ve bunların içinde
yuvarlak kabartma olarak işlenmiş, kalkan motifleri yer almaktadır. Çatısı
Pampylia tipli lahit şeklindedir. Üzerinde dörtgenler görülmektedir. Alınlık
içinde ve saçak altında bir sıra kurt dişi motifi uzanmaktadır. Mezar
odasına ait parçalar üzerinde Yunanca ve İbrani'ce yazıtlar ile
ziyaretçilerce kazınarak yapılmış haçlar dikkat çekmektedir. Mezar odasının
içinde arka ve yan duvarlar boyunca 0,60 m. eninde ve 0;42 m, derinliğinde,
kenarları hafif yükseltilmiş mezarların yer aldığı, bunların üzerlerinde
kapakların bulunduğu günümüze kalan demir bağlantı yuvalarından
anlaşılmaktadır. İznik'te Helenistik dönemden ayakta kalan en önemli eser
olan mezar odası kalıntılarının buradan İznik Müzesi'ne nakledilerek
restorasyonunun yapılması gerekmektedir. Geçmişteki berber dükkanlarındaki
oturma şekillerini andırır setleri nedeniyle halk arasında "Berber Kaya"
olarak adlandırılan kalıntılar ile ilgili efsaneler de söylenilir olmuştur. |
|
İznik'in kuzeyinde Elbeyli
Kasabası'na giden yolun 6,6. km/sinde, günümüzde Elbeyli Mezarlığı olarak
kullanılan, etrafı duvarla çevrelenmiş alanda 9 m. yüksekliği ve 110 m.
çevresi olan tümülüs, doğal şisttik kayaçlar üzerindedir. Geçmiş yıllarda
gerçekleştirilen çapraz yarmadan dolayı dört ayrı tepeciğe bölündüğünden,
halk arasında "Dörttepeler" diye anılmaktadır.
1 No'lu Mezar ::
İznik'te faaliyet gösteren karayolları 147.
şube şefliğince yol genişletme çalışmaları sırasında 1. mezarın Dromos'una
girişi sağlayan kapıya
rastlanması
ile açığa çıkmıştır. Şisttik kayaçlara oyularak yerleştirilmiş kristalize
kalkerden iki kapı sövesi arasında 0,67 m.'lik bir açıklık vardır.
Başlangıçta 1,04 m. genişliğe sahip Dromos, 1,26 m.'ye kadar genişleyerek
3,30 m. güney kuzey doğrultusunda uzanmaktadır. Üstü birbirine bindirilmiş
taşlarla oluşturulan sivri çatı ile örtülmüştür. Yüksekliği 2,05 m.'dir.
Dromos'un yan duvarları kaba yontulu, rektogonal taşlarla yığma olarak
örülmüştür. Derzlerin bir kısmı beyaz-pembe renkli, diğer kısmı kırmızı
boyalıdır. Dromos'la sarı damarlı ince şekilde taraklanmış mermer kapı
boşluğuna ulaşılmaktadır. Buraya takılan monoblok kum taşından kapının 1,63
m. yüksekliği, 0,75 m. eni ve 0,12 m. kalınlığı olup, yerinden alınarak
Dromos'un batı duvarına dayanmıştır. Mezar odası doğu batı uzantılıdır. 2,43
x 2,15 m. boyutludur. Duvarları ve beşik tonozu rektogonal gri damarlı
mermerlerle örülmüştür. Tonoz 1,20 m/den başlayıp, 2,16 m.'de en yüksek
noktasına ulaşmaktadır. Odanın batı ve doğusunda altlı üstlü ranza tipli
ikişer kline yer almaktadır. Yataklar mermerlerden oluşturulmuş, kireç kum
harcı ile sıvanmış, güneyinde yastıklar yer almaktadır. Yataklar 2,05 m.
uzunluğunda 0,86 m. eninde ve 0,15 m. kalınlığındadır. Klineler duvarlarda
bırakılmış çıkıntılara, güneyde ise alttan kare prizma şeklindeki ayaklara
oturmaktadır. Yataklar ve yastıklar koyu kırmızı ve beyaz renklerle kalın
çizilmiş şeritlerle bezenmiştir. 1990 Temmuz ayı araştırmaları sırasında
klinelerin parçalanmış ve bunların Dromos'a atılmış olduğu aynı şekilde
mezar odasının zemin ve duvar taşlarından bir kısmının söküldüğü
gözlenmiştir. Zemin ve duvar kalınlıklarının 0,25 m. ile 0,41 m. arasında
değişiklik gösterdiği ölçülmüştür. Mezarın değişik tarihlerde soyulması
nedeniyle içinde iskelet veya ölü hediyesine rastlanmamıştır. Tarihlemeye
yarayacak herhangi yazılı belge bulunmamıştır. Yapısal özellikleri nedeniyle
Helenistik, erken Roma dönemine ait olduğu söylenebilir.
2 No'lu Mezar :: Dörttepeler Tümülüsü'ndeki 1 no'lu mezarın 90 m.
kuzey doğusunda, 6,5 m. derinde yer almaktadır. Define aramak amacıyla kaçak
kazılarla tahrip edildiği anlaşılan mezar odasının, 1988 yılında Dromos
kısmına kadar inildiğinin öğrenilmesi üzerine İznik Müzesi tarafından
tiyatro kazı ekibinin bilimsel ve teknik yardımlarıyla gerçekleştirilen kazı
çalışmaları sonucu Dromos ile mezar odasının açığa çıkarılması sağlanmıştır.
Dromos, doğu batı uzantılı olup açığa çıkarılan bölümü 6,80 m.'dir. Kalan
izlerden 10 m. uzunluğa sahip olduğu anlaşılmaktadır. Kuzey ve güney
duvarları yeşil şisttik kayaçlarla kuru duvar şeklinde örülmüştür. Zeminde
1,55 m. genişlik, üstte 1,10 m.'ye kadar daralmaktadır. Üst kısmı yan yana
dizilmiş kalın meşe ağaçlarıyla örtülmüştür. Bunlar arasında 2,40 m. uzunluk
0,25-0,33 m. kalınlıkta olanlar bulunmaktadır. Mezar odası yapı malzemesi ve
tekniği nedeniyle Dromos'tan tamamen ayrı özelliklere sahiptir. Mezarın
ikinci kullanımı sırasında Dromos'un ilave edildiği anlaşılmaktadır. Beyaz
mermerden ince bir işçilikle yapılmış 1,35 m. enindeki beş basamaklı
merdiven ile inilen döşemenin eni 1,45, uzunluğu 0,94 m.'dir. 2,70 m.
yüksekliğindeki kuzey ve güney duvarları rektogonal mermer bloklarla
örülmüştür. Mezar odasına girişi sağlayan kapı batı duvarının ortasında olup
iki yanında ve üstünde silmeli bir çerçeveye sahiptir. Mezar odasına girişi
sağlayan 1,55 m. yüksekliğinde, 0,86 m. eninde ve 0,56 m. derinliğindeki
kapı boşluğu monoblok mermerden yapılmış ahşap özellikli kapıdan günümüze
çok az parça kalmıştır. Mezar odası 3,05 m. kenar ölçüsüne sahip kare
planlıdır. Kesme mermer bloklarla örülmüş, beşik tonoz ile örtülüdür. Odanın
yüksekliği 3,02 m.'dir. Duvarların 0,80 m. yüksekliğinden sonra başlayan
tonozda ve yan duvarlarda kiklopik mermer bloklar kullanılmıştır. Mezar
odasında duvar, tonoz ve zeminde bazı kesme taşların yerlerinden söküldüğü
gözlenmiştir. Kesme taş blokların birbirine demir hatlarla bağlandığı,
birbirine bitişik taş yüzeylerinin kırmızıya boyalı olduğu belirlenmiştir.
Odanın güneyinde yivsiz 2,24 m. uzunluğunda, 0,43 m. çapında mermer bir
sütun yer almaktadır. Bunun mezar yapısı ile bir ilişiğinin bulunmadığı
anlaşılmıştır. Tonozunda ve duvarlarında görülen oyuklar, değişik evrelerde
mezar odasına girildiğini belgelemektedir. Odada kline, iskelet veya ölü
hediyesine rastlanmamıştır. Mimari özellikleri nedeniyle geç Helenistik,
erken Roma dönemine aittir. |