O’nu tanıdığımda 9-10 yaşlarındaydım. Kocaman koza küfelerini bugünkü Balık Pazarı’nın uygun bir köşesine koyduktan sonra uzun süre beklerdik. Rahmetlik babama, “Kozacıklarımızı ne zaman satacağız?..” diye sorduğumda:

            “Mehmet Efendi gelsin o zaman!..” der, yine benim için bir türlü geçmeyen zamanda canım sıkılır, küfelerden fazla uzaklaşmadan sağa sola koşuşturur dururdum.

            Sonradan dostum,ağabeyim olan bu dik duruşlu,centilmen beyefendi koza eksperi için babacığımın söylediği şu sözü de hiç unutmamışımdır:

            “Mehmet Efendi, kantarı düzgün adamdır!..”

            Benim İznik’te yaşlı dostlarım vardır; Rahmetlik Kadir Koyutürk, rahmetlik Ali Taga, rahmetlik Hasan Delikanlı, rahmetlik Ali Turan ve yaşları uzun ve sağlıklı olsun Fuat Girgin ve Nermin Sürük …

            Derin saygı ve sevgi duyduğum bu adam gibi adamlar’dan ve Gerçek Bir Hanımefendi olan Nemin Abla’dan çok şeyler öğrendim.Sizlere de tavsiye ederim, yaşlı dostlarınız olsun;  bu güngörmüş geçirmiş insanlara zaman ayırırsanız kazancınıza kazanç katarsınız.

            Mehmet Yılmaz da bunlardan biriydi. Gönlü deryalar kadar zengin, bu insan güzeli koca adam tam bir bilge kişiydi. Aynı zamanda öylesine yardımsever birisiydi ki burada yazsam sayfalar almaz. İşine en ilginç tarafı da yaptığı yardımlardan kimseye söz etmez, yardıma muhtac olan kişi ya da kurumların çoğu zaman haberleri bile olmazdı.Şimdilerde yardım adı altında yapılan gösterileri izlerken söylediği şu söz neleri anlatmaz ki:

            “Recep Hocam, bunlar yardım değil günah işliyorlar; yaptıkları çok ayıp!..Yardım davul zurnayla yapılır mı?..”
            Dostum,Ağabeyim Mehmet Yılmaz geçen Pazar günü toprağa verildi.Öldüğünde 86 yaşındaydı.Ama, bana göre çok gençten daha gençti.Çünkü;yaşadığı çağı yakalamış,gereklerini yerine getirmiş; akıl ve bilim kendine rehber edinmiş biriydi.

 Çok arzu ettiğim halde cenazesinde bulunamadım. Kendisine Tanrı’dan rahmetler diliyorum.Aydını,aydınlığı seven bir adamdı. Işıklar içinde yatsın…